دریافت فرم پرسشنامه برندینگ
کد خبر: 960929/1
تاریخ انتشار: 1396/09/29-08:18:47
براساس گزارش مرکز پژوهش های مجلس، فقر کاهش یافته است

در مناطق شهري شاخص فقر چند بعدی از حدود 27 درصد در سال 1370 به حدود 41 درصد در سال 1373 مي رسد که بيشترين ميزان اين شاخص براي خانوارهاي شهري در طول سال هاي مورد بررسي است. علت آن مي تواند اجراي سياست هاي تعديل در برنامه اول توسعه باشد

 آمار و ارقام از میزان فقر در جهان متفاوت است. عده ای از کشورها فقر مطلق با می سنجند و گروهی دیگری فقر چند بعدی را مطرح می کنند. فقر چند بعدی، ابعاد متعددي از فقر و محروميت از امكانات را در نظر مي گيرد و دو عنصر ميزان فراگيري و شدت فقر را نيز همزمان لحاظ مي کند.

مرکز پژوهش های مجلس در گزارشی با عنوان «اندازه گيري فقر چندبعدي در ايران و نگاهي به تجارب جهاني كاهش فقر» به بررسی این شاخص پرداخته است. طبق این گزارش، روند اين شاخص در مناطق روستايي ايران در طي سال هاي مورد بررسي کاهشي بوده و از 0.3540 در سال 1370 به 0664/0 در سال 1393 رسيده است که بيش از 80 درصد کاهش طي اين سال ها را نشان مي دهد. اين کاهش به منزله کاهش وسعت و شدت فقر چندبعدي در طي سال هاي 1370 – 1393 در مناطق روستايي است.

درخصوص مناطق شهري ايران، اين شاخص تا سال 1373 روندي صعودي داشته و از 1332/0 در سال 1370 به 1895/0 در سال 1373 رسيده که بالاترين ميزان طي اين دوره است. بعد از کاهش در سال 1374 تا سال 1387 روند تقريباً يكنواختي را طي مي کند، اما از سال 1387 به بعد به طور متوسط صعودي بوده به طوريکه تا سال 1393 به عدد 1242/0 مي رسد. که علت آن مي تواند تورم هاي بالا، رکود اواخر دهه 1380 و بروز تحريم ها در اوايل دهه 1390 باشد.

براساس گزارش مرکز پژوهش های مجلس، با توجه به موارد فني محاسبه شاخص فقر چندبعدي الكير و فوستر، سري زماني شاخص چندبعدي فقر براي اولين بار در ايران محاسبه شد که کاملترين شاخص فقر است.

 

 

 

اين اطلاعات نشان مي دهد که در مناطق روستايي براساس روش اول شاخص نسبت سرشمار در طي سال هاي موردبررسي به استثناي چند سال کاهش داشته است. اين شاخص بيان مي کند با توجه به معيارهاي تعريف شده و خطوط فقر هر بعد، بيش از 60 درصد خانوارها در سال 70 دچار فقر (از ابعاد مختلف) بوده اند، اما خوشبختانه در سال هاي مورد بررسي از ابعاد مختلف فقر کاهش داشته و به حدود 15 درصد در سال 1393 براي مناطق روستايي مي رسد.

آنطور که در این گزارش آورده شده است در مناطق شهري بحث مقداري متفاوت است به طوريکه در سال هاي ابتدايي، فقر چندبعدي افزايش يافته و از حدود 27 درصد در سال 1370 به حدود 41 درصد در سال 1373 مي رسد که بيشترين ميزان اين شاخص براي خانوارهاي شهري در طول سال هاي مورد بررسي است. علت آن مي تواند اجراي سياست هاي تعديل در برنامه اول توسعه باشد که در آن سال ها جهش هاي بالاي نرخ ارز و قيمت ها را تجربه کرديم. اين شاخص بدين معناست که در سال 1373، بيش از 41 درصد خانوارها در مناطق شهري کشور از ابعاد مختلف آموزشي، تغذيه اي (سلامت) و استانداردهاي زندگي دچار فقر بوده اند که در سال بعد از آن کاهش داشته که به دليل بهبود وضعيت تغذيه اي در اين سال است. اين شاخص در سال هاي بعد تا سال 1387 تقريباً روند با ثباتي داشته است، اما از سال 1387 تا 1393 به استثناي سال 1389 روندي افزايشي دارد به طوريکه اين شاخص در سال 1393 به حدود 32 درصد رسيده است که علت آن مي تواند تورم هاي بالا و رکود اواخر دهه 1380 و اوايل دهه 1390 در پي اجراي سياست هدفمندي يارانه ها و تحريم هاي اقتصادي باشد.

موضوع دیگر بررسی شدت فقر است که گفته می شود شدت فقر در مناطق روستايي در تمام سال ها از مناطق شهري بيشتر است، اما در هر دو گروه با شيبي ملايم رو به کاهش است. شدت فقر در مناطق روستايي از 5884/0 در سال 70 به 4539/0 در سال 1393 رسيده که 9/22 درصد کاهش طي اين مدت را نشان مي دهد. همچنين در مناطق شهري نيز شدت فقر از 5023/0 در سال 70 به 3908/0 در سال 1393 رسيده که حدود 1/22 درصد کاهش را طي سال هاي 1370- 1393 را نشان مي دهد.

 

 

تعداد بازدید: 347

ارسال به:

رویدادها